De trap

Ik droomde eens en zag enkel een lange trap
Vragen als waar heen zou die trap gaan schoten mij te binnen
Om mij heen was er totale duisternis waar ik niet wilde blijven dus daar ging ik dan stap voor stap
Ik beklom steeds hoger de trap, nu kon mijn reis beginnen
Op eens verscheen een oogverblindend licht op de trap
Ik keek achter mij en voelde een rilling over me rug
Met handen voor mijn dicht geknepen ogen zette in toch nog een stap
Want wat achter mij ligt is duister en wil ik niet meer terug
Toen kwam er een stem uit dat oogverblindende licht
Hij zei met een aangename stem: Mijn lieve kind, Ik wil dat je Mij ziet, open je ogen maar
Ik deed het zonder twijfel en tranen rolde over mijn gezicht
Ik knielde neer voor deze Man, en het werd me helder eindelijk was ik daar
De Man pakte me bij de hand en troostte mij.
Toen ik was bedaard zei de Man met aangename stem
Laten we een blik werpen in je verleden en heden zij aan zij.
Ik zag mezelf in het duister wat ik al ken
Maar naast mij was er een licht
Het licht liet me alles en iedereen waarvan ik hield zien
Weer rolde een traan over mij gezicht. Stilletjes vroeg ik waarom ik dit alles verdien.
Waarom mensen komen en mensen gaan
Waarom er zoveel verdriet is
De Man zei: Ik ben de Alfa Omega en zal altijd naast je staan.
Ik heb je onvoorwaardelijk lief, ik stierf aan het kruis voor jou
Geen zonde is te groot en niks is voor Mij onmogelijk
Droog je tranen gauw
Vraag aan Mij je brandende vraag alles is mogelijk
Ik zei in al mijn verdriet: verlos mij van mijn lijden lieve Heer.
Dat was het moment dat ik wakker werd en ik besloot te lezen in mijn dagboek
En het gaf antwoord op mijn verzoek
Als het duister toeneemt fluister ik zachtjes zijn Naam
En voel ik dat Hij naast me komt te staan

Eef

Advertenties
Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Automutilatie

Er wordt dagelijks aan mij gevraagd: Hoe komt toch?
Waarom doe je het nog?
Ben je al niet te diep gegaan?
Nou ik zal het je vertellen, ik kan amper op me benen staan
Dag in dag uit is er een strijd in mijn hoofd
Een geluk, ik heb genoeg pillen die mij in de nacht verdoven
Maar dan word ik wakker en begint het weer
Aflleiding zoeken, maar ben er niet bij, Want de dwangstemmen nemen het over
Ze zeggen dingen als lelijkerd, ze stelen me vreugde als een rover
Die taart had je moeten laten staan, want je bent dik
Ik begin ze te geloven en doe wat ze zeggen, ik ben immers niet meer ik
En dan slaat de paniek toe
Ik ben zo uitgeput en moe
Dan komt de drang om mijn lichaam te beschadigen
Dat doen die stemmen even verjagen
Voor even een lichamelijke pijn
Het moet niet kunnen, maar voor even voelt het zo fijn
Dan kijk ik naar de plekken en komt er toch weer verdriet
Want uiteindelijk is het fijn maar toch niet
Ik heb daarna zoveel zelfhaat, maar ik probeer me te herpakken
En laat de verpleging een pleister plakken
Maar dan komen ze weer En zo gaat het cirkeltje rond elke keer
Soms helpt een gesprek of wat typen
Durf ik mezelf over te geven in het diepe
Maar ik praat er niet graag over, want ik schaam me dood
Een ding kan ik je vertellen ik zit in hoge nood

Eef

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Leid mij door deze strijd

God alstublieft
leid mij door deze innerlijke strijd
Vervul mij met U Geest en goedheid
Verjaag mijn demonen
Misschien zou het dan toch nog goed komen?
Het leven voor mij is zwaar en zo uitzichtloos
Ik weet me geen raad en voel me waardeloos
Misschien moest U mij maar opgeven
Heb ik U dan niet genoeg redenen gegeven?
Ik sta op met de zorgen van morgen
Ik ga naar bed met de gedachte dat ik morgen misschien niet des Paniek, angst, boze stemmen en verdriet
Ik schreeuw om hulp
Hoort U mij dan niet?
Of ik vraag het U niet genoeg
Misschien bid ik niet om dat wat U vroeg?

Eef

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Held in mijn oorlog

Ik ben een held in mijn eigen oorlog
Draag mijn littekens van mijn geestelijke strijd
Het is waarlijk geen bedrog
Geen pil die mij vrij pleit
Ik heb gefaald maar nog niet opgegeven
Ik word opgejaagd door de vijand
Het is niet langer leven maar overleven
Mijn gevecht komt ook nooit tot stilstand
Dag in dag uit doorboren kogels me ziel
En het voelt als messen steken in mijn rug
Ben ik een held of een debiel?
Hoe dan ook de vijand slaat terug
Mijn enige wapen is mijn gezonde verstand
En met het Woord van God
Vecht ik mijn strijd
Zodat ik staande blijf
Geeft het de vijand geen verblijf

Eef

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Kom uit het dal

Kom uit het dal waar je in ben beland
Wie je was ben je niet meer
Strek uit die hand
Ook al doet het leven verrot veel zeer
Nu is het tijd om te zinken of zwemmen
Breek los van alle remmen
En al gaan de golven te keer V
oel je je machteloos keer op keer
Maar de duisternis die je kent
Het is niet je thuis, al voelt het zo gewend
En al voel je, je zo fragiel
Geef niet op, geef de wereld niet jou ziel

Eef

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Sta een keer in mijn schoenen

Steeds weer vraag ik me af
Waar doe ik het nog voor?
Het leven voelt echt als een straf
En van velen krijg ik toch geen gehoor
Ik ben zo moe
En alles voelt zo uitzichtloos
Tegen jezelf vechten is een vreselijk gedoe
Mijn naasten voelen zich ook in mijn ellende machteloos
Al 3,5 jaar roepen ze het komt echt wel goed
Sta dan is in mijn schoenen dan weet je wat ik bedoel
Vertel mij dan maar hoe ik verder moet
Want weet jij dan wel waar de weg naar geluk naar toe gaat?
Heb jij nog wel hoop en een goed vooruitzicht?
Of voel je ook dan hoe hard het leven terug slaat?
Zie jij aan het eind van de tunnel licht?
Ik niet, ik ben op
Op van het vechten Op van de pijn
Op van gelukkig proberen te zijn

Eef

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Depressief en vriendschap

Elke keer als ik het probeer op eigen kracht
heeft de duisternis mij opnieuw in zijn macht
Ik voel mij gevangen in mijn gedachten
zoals mensen die mij verachten
Want ja ik bleef te lang in mijn depressie
Het niet meer willen leven werd mijn obsessie
Kliniek in kliniek uit en ga zo maar door
Zodra ik thuis ben krijg van de meeste geen gehoor
Er zit een kronkel in mij die geen contacten meer durft aan te gaan
Nu wantrouw ik elke connectie in mijn bestaan
En toch reik ik naar de mensen om mij heen
Maar voor mijn gevoel ben ik heel alleen
Dan komt die cynische bitch in mij naar boven
‘Het gaat goed’ laat ik de mensen geloven
Ik blijf hier op deze aardkloot
Maar leven als ik iedereen weg stoot?

Eef
 

 

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen