Eenzame Erik bloeide nog eventjes op…

Kees Thies

loneleyIk schrik als ik het huis van binnen zie. Eigenlijk had ik het liever niet geweten, al had ik me in gedachten wel een beeld gevormd van hoe het moest zijn. Zó was het ook, alleen erger. Erik en ik kennen elkaar van buurt en school en op basis van dat verleden, maken we soms een praatje als we elkaar op het Vrieseplein tegen komen. Nou ja, praatje… hij kijkt wat glazig voor zich uit, gaat helemaal ‘op’ in Blafmans en bedelt onomwonden om geld. Nee, niet voor nachtopvang, want ik weet dat hij een huis heeft…in eigendom nog wel, geërfd van zijn ouders. Na hun dood is hij daar blijven wonen en afgezakt in drank en eenzaamheid. En nu sta ik bij hem binnen, vanwege dom toeval, omdat Blafmans en ik nét langs zijn huis liepen op het moment dat hij naar buiten stapte. ,,Wil je het zien?’’ vraagt…

View original post 202 woorden meer

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s