Sue Austin – Diepzeeduiken in een rolstoel

Ik begon 16 jaar geleden een rolstoel te gebruiken toen een slepende ziekte mijn toegang tot de wereld veranderde. Toen ik een rolstoel begon te gebruiken, gaf hij mij een enorme vrijheid. Ik had mijn leven zien wegglippen en beperkt worden. Ik kreeg een groot nieuw stuk speelgoed. Ik zoefde rond en voelde opnieuw de wind in mijn gezicht. Enkel de straat opgaan, was opwindend.988669_10152882434160652_1893030052_n

 

Dit bericht werd geplaatst in TED en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Sue Austin – Diepzeeduiken in een rolstoel

  1. Appelvrouw zegt:

    Heel herkenbaar!
    Ik kon al jaren nauwelijks 25 meter lopen. Tegenwoordig is 50 ook te doen.
    Maar na een lange zoektocht en gezeur bij de gemeente over een loophulp, heb ik een loopfiets gekocht. Ja, de wereld is weer toegankelijk! En dat avontuurlijke gevoel, dat heb ik bij heel veel kleine dingen die met mobiliteit te maken hebben, want mobiel zijn is vrij zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s