De gewoonte

hersenenWaarom kan de ene wel snel aan nieuwe dingen wennen maar blijft de ander in oude gewoontes hangen? Hersenonderzoekers weten het. Psychologe Sanne de Wit en haar collega’s hebben onderzoek gedaan en zeggen dat de route in de hersenen bepalend is. Zij denken dat alles wat je op een dag doet en het gemak waarmee dit gaat, het resultaat is van de balans tussen doelgerichte acties en je ‘automatische piloot’. Deze balans zorgt ervoor dat je gelukkig niet zo veel hoeft na te denken wanneer dingen hetzelfde blijven, maar dat je je wel kunt aanpassen als de omgeving verandert.

In een studie die eind 2012 is gepubliceerd in het Amerikaanse Journal of Neuroscience is alles netjes beschreven. Voor het onderzoek is gebruikt gemaakt van DTI (Diffusion Tensor Imaging ). Hiermee kijk je speciaal naar de verbíndingen tussen de hersengebieden, in plaats van naar de gebieden zelf. Neurobiologen noemen dit verbindende hersenweefsel ‘witte stof’. Omdat dit netwerk van witte stof bij iedereen net even iets anders aangelegd is, denken ze dat dit ten grondslag ligt aan verschillen tussen mensen: in karaktereigenschappen, maar bijvoorbeeld ook in hoe snel je dingen aanleert.

De Wit liet 23 studenten een aantal taakjes leren waarmee ze een beloning konden winnen. Vervolgens veranderden de onderzoekers de regels, en leidden de aangeleerde vaardigheden juist tot een straf. De proefpersonen moesten dus opeens schakelen tussen hun automatische piloot en de nieuwe spelregels. Daarna legde de Wit de studenten in de MRI-scanner en wat bleek? Iedereen heeft een route in de hersenen voor doelgericht én automatisch gedrag, maar welke route overheerst in jouw hersenen voorspelt hoe snel je bent met het leren van nieuwe spelregels.

De voorkeur voor een bepaalde route wordt al heel diep in je hersenen bepaald. Is jouw leergedrag heel flexibel? Dan heeft jouw brein een dikke verbinding aangelegd vanaf de nucleus caudatus, een gebiedje dat behoort tot de zogenoemde ‘basale kernen’ van het brein, naar de prefrontale cortex. Allebei gebiedjes waarvan we al wisten dat ze actief worden als er bewuste beslissingen gemaakt moeten worden.

Wanneer je echter lastig afkomt van oude gewoontes, wordt de route vanaf een andere plek in de basale kernen, het posterieure putamen, juist vaker gebruikt. Deze leidt het signaal naar de premotorische cortex. Dit deel van de cortex laat jou juist gedachteloos handelen.

Tot zover, mijn witte en grijze cellen kraken….  hier de rest, stel uw TomTom alvast maar op de witte massa in.

 

Dit bericht werd geplaatst in Columns, Topics, Zorg & Gezondheid en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op De gewoonte

  1. Mordicant zegt:

    Vroeger viel er wel eens wit stof uit mijn neus.
    dat verklaart veel.

  2. baby rasta zegt:

    Lol. xo baanbrekend is mevrouw dus dan ook weer niet. Doet me hier aan denken. http://www.skewsme.com/behavior/pavlovdog.jpg

Laat een reactie achter op Jusd Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s