Mad Pride

U kent de Gay Pride, mogelijk zelfs de Black Pride.  Homo trots, zwarte trots, is er een trotse groep die 100% van de mensheid kan verenigen?  Ja de Mad Pride! Ieder van ons is verschillend, niemand heeft een greep op de werkelijkheid, en we zijn allemaal op de rand. Vieren dus… Inmiddels is de Mad Pride in het buitenland een begrip aan het worden. Trotse mensen met een psychiatrisch probleem, die voor zichzelf en hun groep opkomen en laten zien wie ze zijn. Is er iets beter om vooroordelen tegen te gaan?  Mad Pride Toronto, waar een waanzinnig aantal Mad Pride activiteiten plaatsvinden omschrijft het zo:

Mad Pride is een kunst, cultuur en erfgoed festival gecreëerd door psychiatrische overlevenden, consumenten, gekke mensen, mensen die “geestelijk ziek” zijn gelabeld en mensen in solidariteit met ons optrekken.

Mad Pride gaat over:
– het herinneren en deel nemen aan gekke geschiedenis
– het ter discussie stellen van discriminatie
– het pleiten voor onze rechten
– het bevestigen van gekke identiteiten
– het ontwikkelen en versterken van gekke gemeenschappen
– en vooral plezier!

Ook ons leven en bijdragen aan de gemeenschap zijn waardevol, noodzakelijk en dat gaan wij vieren! 

Mad Pride is tegen Psychiatrische onderdrukking. Mad Pride constateert dat met de opkomst van het kapitalisme mensen die niet konden voldoen aan de nauwkeurig omschreven normen van de arbeidsproductiviteit  hetzij als gevolg van lichamelijke of psychiatrische verschillen werden gepathologiseerd.
Sindsdien worden gekke mensen blootgesteld aan diverse methoden die leiden tot “herstel van het gezonde verstand,” zoals institutionalisering, elektroshocks en “de chemische gevangenis industrie” van Big Pharma. Inmiddels worden de “geestesziekte” labels ook toegepast op groepen van mensen waarvan het gedrag afwijkt van de sociale normen. 

In dit landje worden mensen met een psychiatrisch probleem(pje) patiënten of cliënten genoemd. In de VS, Canada en het Verenigd Koninkrijk zijn het consumenten, mensen die van diensten gebruik maken of  mensen met doorleefde ervaringen. In Nederland pleegt men zelfmoord. In Engelstalige landen beneemt men zich het leven. Voelt u de nuance? Terecht dat mensen voor hun rechten opkomen, terecht dat zij niet gestigmatiseerd willen worden, terecht dat zij vechten tegen discriminatie en onrecht.

Wanneer is er hier de eerste Mad Pride?

Dit bericht werd geplaatst in Zorg & Gezondheid en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

29 reacties op Mad Pride

  1. Mordicant zegt:

    Doet Alfred E. Neuman ook mee?

  2. The Dominator zegt:

    Tja, ik heb hier een tijd geleden nog een bijzonder lange discussie over gehad. Uiteindelijk kwam ik met een aantal mensen in meerderheid overeen dat het ‘beter’ is om psychiatrische patiënten weg te stoppen, omdat ze anders enkel de maatschappij tot last zijn. Let op: ik heb hier over de absolute afwijkende gevallen, niet de mensen wel nog een beetje kunnen weer gedraaid.

    Overigens kwam uit de betreffende discussie wel een definitie van geestesziekte naar voren: alles wat afwijkt van wat de overgrote meerderheid normaal vindt. Mensen welke ‘gek’ zijn, hoeven op zich niet echt gek te zijn: ze wijken enkel af van iedereen.

  3. Jusd zegt:

    Het is zo dat als er iemand een gevaar voor zichzelf of anderen is hij of zij gedwongen word opgenomen. Jammer alleen dat men voor de opname iets moet hebben gedaan waaruit blijkt dat er gevaar is.

  4. The Dominator zegt:

    @The Dominator | 13-11-12 | 20:39|

    de mensen welke nog een beetje kunnen worden bijgedraaid*. Pff, ik ook altijd met mijn haastige typen.

  5. GuuR zegt:

    Toch fijn dat de mens trots kan zijn op zaken als het behoren bij een bepaalde (minderheden)groepering. Dat geeft toch ook weer een gevoel dat je ergens bij hoort, niet? Want ‘belongingness’ is toch ook wat de mens drijft aldus Maslow.

    Eigenlijk zou men trots moeten zijn op het feit dat ze op deze manier toch bij een groep mensen behoort die iets gemeenschappelijks hebben. Maar, zoals psychiatrische patiënten betaamt, vervalt men in een slachtofferrol. Zoals je misschien al verwacht, ligt het disfunctioneren niet aan de mentaal onstabielen, neen! Het kapitalisme is de veroorzaker nondeju! Laten we het vooral maar buiten ons plaatsen, want wij – de geestelijke labielen – kunnen er toch zeker niets aan doen…

    Bovendien is het van den gekke (ha) dat er organisaties bestaan die, al dan niet gesteund door wetenschappelijk onderzoek, mensen een handreiking doen om weer te kunnen functioneren; om de regie van hun eigen leven weer te kunnen oppakken. En al helemaal onbegrijpelijk is het dat overheden geld pompen in deze mogelijkheden en middelen om hun burgers, waarvoor ze toch zorgplicht hebben, weer op de been te krijgen om (weer) te kunnen werken naar zelfverwezenlijking om in termen van Maslow te blijven. Want dat is toch wat ieder mens wil?

    Schoppen en rebelleren tegen dat wat normen en waarden bepaalt is normaal en gelukkig ook een recht en soms misschien ook wel een plicht. Maar laat de gekte waarvoor je behandeld bent nou juist niet de eigen perceptie doen vertroebelen en de pilaren doen omver schoppen die er juist voor gezorgd heeft dat jij, DSM-gediagnosticeerde, weer voldoende functioneert om in te zien dat jij verantwoordelijk bent voor jouw handelen. Dat jij stuurt en de controle hebt en dat, uiteindelijk, jij bepaalt totdat je weer zover onderuit gaat dat iemand anders dat voor jou moet doen. En wees dan dankbaar dat dat systeem bestaat.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s